Dagje snoeken met dood-aas

Er zijn dagen dat het water zo goed als dood lijkt. Geen enkele aanbeet, springende vis, watervogels die zich rustig houden en geen zuchtje wind. Dat er ook dagen zijn. Dat het helemaal los kan gaan is dan ook bizar. Soms nog geen 16 uur uit elkaar. Hoe dit kan is voor ons vissers onbegrijpelijk. Vandaar dat we de waterkant aan blijven doen om deze puzzelstukjes scherper te krijgen. En wie dit puzzel stukje vindt heeft goud in handen. Maar misschien is dan het mysterie van het vissen af. Door altijd te vangen, is de euforie van een vangst ook een stuk minder. Zeker na één of meerdere blanks. Al blijven we zoeken, eigenlijk hoop ik het hierom ook nooit helemaal te vinden. Dit om de spanning erin te houden. 

Zonder kids van het weekend kan ik een heel weekend aan de slag. Vol goede moed worden de hengels uit het spreekwoordelijke vet gehaald en de weg naar waterkant wordt ingezet. Met grote hoop wat dit weekend vissen gaat opleveren. Einde van de zaterdag haal ik de hengels hopeloos binnen. 6 stekken verder en geen stootje gezien, loop ik met lood in de schoenen naar de auto. Morgen nog een kans, maar hoopvol lijkt het niet. 

Zondagmorgen wordt toch de koffiekan volgegoten en met gepaste hoop wordt de auto weer naar de visgronden gestuurd. Met een klein onderhands worpje wordt de eerste verse aasvis aan de diepte toevertrouwd. De vismolen wordt met beugel open neergelegd, om een aanbeet niet te verliezen door de weerstand op de vislijn. Dan de tweede hengel optuigen en de dag kan starten. Bij het terug lopen naar de auto wordt nog even snel het water afgespeurd. De dobber lijkt te ontbreken. Zeker even met de stroming meegegaan. Bij aankomst bij de hengel blijkt de vislijn van de spoel te lopen. De eerste opname is na vele uren vissen een feit. Na enkele seconden wordt snel aangeslagen en de eerste haking is ook een feit. Gedesillusioneerd kan de snoek snel geschept worden. In een vleug wordt deze vangst meegemaakt. Bizar! 

De teller aan het einde van de dag is 8 snoeken, waarvan de helft de 90cm passeert en daar de helft van de 1 meter. Wat een prachtdag.